ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ π.ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΗΛΙΑΚΗΣ

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Σταυρός του μαρτυρίου (Χρυσόστομος Σμύρνης)

Ο Σταυρός του μαρτυρίου (Χρυσόστομος Σμύρνης)
Αρχιμ. Δωρόθεος Πάπαρης 

Ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ι.ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΑΙΤΩΛΟΥ Ν.ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ 

Πώς υπομένει κάποιος το μαρτύριο της ίδιας του της ζωής; Μόνον αν μιμηθεί τον πρωτομάρτυρα του Γολγοθά Κύριό μας Ιησού Χριστό.
Θυμόμαστε αυτές τις μέρες τη θλιβερή επέτειο της Μικρασιατικής Καταστροφής (1922) και τους μάρτυρες που σφαγιάστηκαν στη γη της Μικράς Ασίας. Εξέχουσα θέση έχει ανάμεσά τους ο εθνομάρτυρας Χρυσόστομος, μητροπολίτης Σμύρνης, αναγνωρισμένος πλέον Άγιος της Εκκλησίας μας.
Η πιο αυθεντική μαρτυρία για το θάνατο του Χρυσοστόμου είναι αυτή που κατέθεσε, στην ομιλία του κατά την έκτακτη συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών, στις 14.12.1982 ο Ακαδημαϊκός Γεώργιος Μυλωνάς, καταγόμενος από τη Σμύρνη. Ας την προσέξουμε:
«Θα μου επιτρέψετε να τελειώσω την ομιλία μου με μια προσωπική μαρτυρία, που για πρώτη φορά εξομολογούμαι.
Κατά τις τελευταίες ημέρες του Σεπτεμβρίου 1922 μια ομάδα φοιτητών του International College της Σμύρνης και εγώ βρεθήκαμε φυλακισμένοι σε απαίσιο υπόγειο, σ’ ένα από τα μπουντρούμια του Διοικητηρίου της Σμύρνης. Σ’ αυτό ήταν ασφυκτικά στριμωγμένοι Έλληνες Χριστιανοί αιχμάλωτοι, μάλλον άνθρωποι προορισμένοι για θάνατο.
Τις βραδινές ώρες φύλακες μ’ επικεφαλής Τουρκοκρητικό παραλάμβαναν θύματα και τα τουφέκιζαν. Στις 5 το απόγευμα της τελευταίας ημέρας του θλιβερού Σεπτεμβρίου, ο Τουρκοκρητικός εκείνος με διέταξε να τον ακολουθήσω στην αυλή.
«Είσαι δάσκαλος;» με ρωτά. «Αυτήν την τιμή είχα» του απαντώ. «Και οι άλλοι που είναι μαζί σου είναι φοιτητές;». «Ναι» του λέγω. «Γρήγορα, μάζεψέ τους και φέρε τους εδώ». «Ελάτε μαζί μου έξω» λέγω στους συντρόφους μου. «Φαίνεται ότι ήρθε η ώρα μας. Εμπρός με θάρρος».
Ποιά ήταν η έκπληξή μας όταν ακούσαμε τον Τουρκοκρητικό να λέει: «Δεν θα σας σκοτώσω, θα σας σώσω. Απόψε θα θανατωθούν όλοι όσοι είναι μέσα στο μπουντρούμι, γιατί έφεραν και άλλους που δεν έχουμε χώρο να τους στοιβάξουμε. Θα σας σώσω σήμερα, γιατί ελπίζω αυτό να με βοηθήσει να λησμονήσω μια τρομερή σκηνή που αντίκρισαν τα μάτια μου, σκηνή στην οποία έλαβα μέρος».
Και συνέχισε: «Παρακολούθησα το χάλασμα του Δεσπότη σας. Ήμουν μ’ εκείνους που τον τύφλωσαν, που του βγάζαν τα μάτια και αιμόφυρτο τον έσυραν από τα γένεια και τα μαλλιά στα σοκάκια του Τουρκομαχαλά, τον ξυλοκοπούσαν, τον έβριζαν και τον πετσόκοβαν. Βαθειά εντύπωση μου έκανε και αξέχαστη παραμένει η στάση του. Στα μαρτύρια που τον υπέβαλαν δεν απαντούσε με φωνές, με παρακλήσεις, με κατάρες.
Το πρόσωπό του το κατάχλωμο, σκεπασμένο με το αίμα των ματιών του, το είχε στραμμένο προς τον Ουρανό και διαρκώς κάτι ψιθύριζε που δεν ακουγόταν καλά. «Ξέρεις εσύ, δάσκαλε, τι έλεγε;». «Ναι, ξέρω» του απάντησα. «Έλεγε, Πάτερ Άγιε, συγχώρεσέ τους, δεν γνωρίζουν τι κάνουν». 
«Δεν σε καταλαβαίνω, δάσκαλε, μα δεν πειράζει. Από καιρό σε καιρό, όταν μπορούσε, ύψωνε κάπως το δεξί του χέρι και ευλογούσε τους διώκτες του. Κάποιος πατριώτης μου αναγνωρίζει την χειρονομία της ευλογίας, μανιάζει, και με το τρομερό μαχαίρι του κόβει και τα δυο χέρια του Δεσπότη. Εκείνος σωριάστηκε στη ματωμένη γη με στεναγμό. Τόσο τον λυπήθηκα που με δυο σφαίρες στο κεφάλι τον αποτέλειωσα».
«Αυτή είναι η ιστορία μου. Τώρα που σας την είπα ελπίζω πως θα ησυχάσω. Γι’ αυτό σας χάρισα τη ζωή». «Και που τον έθαψαν;» ρώτησα με αγωνία. «Κανείς δεν ξέρει που έριξαν το κομματιασμένο του κορμί».
Από τη στιγμή που ακούσαμε την ομολογία του φύλακα, συνεχίζει ο Γεώργιος Μυλωνάς, εγώ και η συντροφιά μου νοιώσαμε τη σκιά του Δεσπότη να μας καλύπτει και να μας προστατεύει στην σκλαβιά μας, στην εξορία μας στα βάθη της Μικράς Ασίας μέχρι τον γυρισμό στην Πατρίδα. Όλοι –εγώ και οι σπουδαστές του Κολλεγίου– γυρίσαμε ασφαλείς στην Πατρίδα χάρη στην ευλογία του.
Τρία σχόλια: Ο σταυρικός τρόπος ζωής φαίνεται ξεκάθαρα στη στάση του Χρυσοστόμου απέναντι στους διώκτες του. Δεν τους καταριέται αλλά τους ευλογεί.
Το αποτέλεσμα του σταυρικού τρόπου ζωής. Τη στιγμή της θυσίας φαινόταν ότι ο Χρυσόστομος ήταν ανόητος που δεν έφυγε από τη Σμύρνη να γλυτώσει το θάνατο. Εκ των υστέρων κρίνοντας, ο Χρυσόστομος μένει στην αιωνιότητα και οι διώκτες του χάθηκαν.
Εύκολα κατακρίνουμε τους ιερείς και επισκόπους. Η ιστορία έχει δείξει, όμως, ότι στις δύσκολες στιγμές είναι δίπλα στο ποίμνιό τους. Δεν το εγκαταλείπουν. 


Ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΜΥΡΝΗΣ



Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2014

ΣΤΗΝ ΣΚΙΑ ΜΙΑΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ






Ζούμε σε παράξενες εποχές όπου βασιλεύει το αγκάθι .Δυστυχώς σε ένα χώρο όπου θα έπρεπε να κυριαρχούν  η αγάπη του Χριστού η Αλήθεια και η ειλικρίνεια  έχουν εγκατασταθεί  σε μεγάλο βαθμό η υποκρισία, το ψεύδος και η διαπλοκή ενώ η εκκοσμίσκευση  κινεί τα νήματα χωρίς πλέον να κρατά τα προσχήματα. Όλα αυτά τα καταθέτω με πόνο ψυχής όμως πιστεύω πως όταν έχουμε μπροστά μας ιστορικά γεγονότα ο Λαός θα πρέπει να πληροφορείται την αλήθεια όσο και αν αυτή δεν είναι αρεστή σε ορισμένους.Τους τελευταίους μήνες έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια υποβαθμίσεως και απομακρύνσεως των ηλικιωμένων Ιεραρχών με την σαθρή  δικαιολογία πως πρέπει να φύγουν για να μπει "νέο αίμα στην Εκκλησία που θα δώσει την ευκαιρία στους νέους να την πλησιάσουν" ! Τα παραπάνω δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με την αγιοπατερική διδασκαλία και την ιερή Παράδοση και βέβαια δεν δικαιολογούνται  από κανένα απολύτως Ιερό Κανόνα .Τα παραπάνω είναι φθηνή δημαγωγία και δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.Η νεολαία δεν ενδιαφέρεται για την ηλικία του Ιεράρχη η του παπά αλλά για το άρωμα του αγίου Πνεύματος που πρέπει να εκπέμπει η παρουσία τους μέσα στον κόσμο.Γιαυτό και οι Άγιοι Πατέρες δεν θέσπισαν Νόμο Ιερό που να προβλέπει την απομάκρυνση των Γερόντων. Οι Γέροντες θα βάλουν την εμπειρία και οι νέοι την δύναμη κι έτσι θα ορθοποδήσει το θείο οικοδόμημα, όλα τα άλλα είναι λόγια ξένα με την εκκλησιαστική διδασκαλία  και πρακτική και το μόνο που ικανοποιούν είναι η φιλοδοξία ορισμένων νεοσσών να δουν τον εαυτό τους να φιγουράρει στις αρχιερατικές πασαρέλες των πανηγυριών.Στα παραπάνω υπάρχει αντίλογος σεβαστός.Πολλοί λένε πως υπάρχουν Ιεράρχες που δεν μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους με αποτέλεσμα το περιβάλλον τους να λυμαίνεται την Μητρόπολη και οι ίδιοι να ξευτιλίζονται στα τέλη της ζωής τους.Την λύση στο παραπάνω πρόβλημα την δίνει η σοφή πρακτική της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως που αντί να απομακρύνει προάγει τους ασθενείς Αρχιερείς δίνοντας σε αυτούς τον τίτλο μιας πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Μητροπόλεως με όλα τα δικαιώματα ενός εν ενεργεία Μητροπολίτου αλλά χωρίς Μητρόπολη και με εξασφαλισμένο τον αξιοπρεπή τρόπο διαβιώσεώς τους .Δεν είναι δυνατόν η παρουσία ενός Επισκόπου στην Μητρόπολή του να εξαρτάται από την γνώμη του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας ,ούτε να απομακρύνονται Αρχιερείς βάσει κάποιας διατάξεως ενός Νόμου του Κράτους και βέβαια η αξιοπρεπής διαβίωση δεν απορρέει από την εντολή στον Διάδοχο "να αναλάβει τον πολιό Ιεράρχη και να τον περιθάλψει με αγάπη και στοργή" ! Πριν από λίγες ημέρες  το θέμα ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα ύστερα από μια απόφαση της Ιεράς Συνόδου που έλεγε "  "Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ομοφώνως αποφάσισε, βάσει του άρθρου 34, παρ. 3 και 4 του Νόμου 590/1977 «Περί του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος», την ενεργοποίηση της διαδικασίας αποστολής Επιτροπής στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Κωνσταντίνο, για να κρίνει την ικανότητά του να διαποιμαίνει την Ιερά Μητρόπολή του." . Ας δούμε εν συντομία το ιστορικό αλλά και το παρασκήνιο αυτής της αποφάσεως.Ο Σεβασμιώτατος κ.Κωνσταντίνος είχε περί τα τέλη του περασμένου Νοεμβρίου ένα ατύχημα που στον καθ ένα μπορεί να συμβεί ,έπεσε στις σκάλες του σπιτιού του και έπαθε κάταγμα  στο αριστερό πόδι. Νοσηλεύτηκε ,υπέστη χειρουργείο αλλά στην πορεία της ανάρρωσης διαπιστώθηκε ότι το πόδι δεν είχε καλά "κολλήσει " και θα έπρεπε να υποστεί και πάλι την δοκιμασία του χειρουργείου ταυτόχρονα με την θεραπευτική αγωγή που ακολουθούσε για ένα χρόνιο πρόβλημα στα μάτια που επιδεινώθηκε από την πτώση του αλλά ανταποκρινόνταν πλήρως στην θεραπευτική αγωγή με θεαματικά αποτελέσματα. Παραταύτα ο Σεβασμιώτατος ασκούσε κανονικά τα καθήκοντά του βοηθούμενος υπό του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου και των στενών του Συνεργατών.  Ενώ λοιπόν βρισκόταν σε αυτό το στάδιο δέχθηκε την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου που θέλησε να πληροφορηθεί για τις εξελίξεις στην πορεία της υγείας του Σεβασμιωτάτου, ο οποίος πάντα ήταν στο πλευρό του κ.Ιερωνύμου από την εποχή που ήταν Μητροπολίτης Θηβών με τα γνωστά προβλήματα που αντιμετώπισε, λίγο πριν την εκλογή του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Η συνάντηση έγινε σε "αδελφικό" κλίμα και ο Μακαριώτατος δεν παρέλειψε να αναφερθεί στα δικά του παρόμοια προβλήματα από τα δύο σχετικά ατυχήματα που είχε πρόσφατα. Στην συνέχεια ευχήθηκε καλή και σύντομη ανάρρωση στον Μητροπολίτη και αναχώρησε .Την επομένη κατά την Συνεδρία της Ι.Συνόδου,που συνήθως είναι τυπική λόγω της λήξεως της θητείας της,έφερε ο ίδιος το θέμα προς συζήτηση και ζήτησε την ενεργοποίηση του σχετικού Νόμου. Έπρεπε να γίνει τότε γιατί η πλειοψηφία ήταν δική του ,αν το κρατούσε για την επόμενη σύνθεση της Συνόδου το θέμα δεν θα περνούσε, όπως δεν πέρασε για τους άλλους Μητροπολίτες που είναι στο "στόχαστρο". Δεν θα ήταν πιο γενναίο αν στην συνάντηση του με το κ.Κωνσταντίνο ζητούσε την παραίτησή του, αν ευθέως του έλεγε την αλήθεια των προθέσεών του;Αυτός είναι και ο λόγος της πικρίας μας κανένας άλλος.Ο Μητροπολίτης κ.Κωνσταντίνος δεν ήταν "γαντζωμένος στον Θρόνο του " ήταν,κυριολεκτικά.γαντζωμένος στην εργασία του.Σαράντα ολόκληρα χρόνια στην Μητρόπολη Ν.Ιωνίας,είκοσι ως Πρωτοσύγκελλος και είκοσι ως Μητροπολίτης ΔΕΝ απουσίασε ούτε μία ημέρα από το Γραφείο του και αυτό το καταθέτω υπεύθυνα γιατί διετέλεσα και Διακονός του και Πρωτοσυγκελλός του.Ας μας πουν έστω και ένα από τους νέους Μητροπολίτες που κάνει το ίδιο ..έστω και έναν.. Δεν μας πικραίνει η φυγή τόσο όσο μας πικραίνει ο τρόπος.Δεν αντιμετωπίζουν έτσι έναν Ιεράρχη που λευκάνθηκε στην υπηρεσία της Εκκλησίας,που Διακόνησε στα Βασιλικά Ανάκτορα, στην Βόρειο Ελλάδα,στην προσφυγούπολη της Ν.Ιωνίας αφήνοντας παντού φήμη αγαθή και έργο σεβαστό.Δεν αντιμετωπίζουν έτσι έναν Ανθρωπο που βρίσκεται σε ανάρρωση,δεν αντιμετωπίζουν έτσι έναν Ευεργέτη ... Αμέσως μετά την εν πολλοίς άκομψη ανακοίνωση της Συνοδικής αποφάσεως οι αντιδράσεις ήταν αναμενόμενες με πρώτη αυτή των Ιερέων της Μητροπόλεως που έσπευσαν με υπόμνημά τους προς την Ιερά Σύνοδο να ζητήσουν ανάκληση της αποφάσεως για να υποστούν τον χλευασμό από τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια πως εκτελούν" διατεταγμένη υπηρεσία"!!! Ο Μητροπολίτης κ.Κωνσταντίνος αντιμετώπισε με αξιοπρέπεια την προσβολή και ύστερα από σκέψη και προσευχή πήρε την ηρωική  απόφαση να αποχωρήσει.Την απόφαση την έλαβε μόνος του και ΔΕΝ έπαιξε κανένα "καταλυτικό ρόλο" η τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με Ιεράρχη νησιώτικης Μητροπόλεως,όπως έσπευσε ο ίδιος ο νησιώτης Ιεράρχης να διαρρεύσει σε φίλους του δημοσιογράφους! Η παραίτηση έγινε όπως ήταν αναμενόμενο αποδεκτή ,ο δρόμος για τον "εκλεκτό", που τον γνωρίζει όλη η Ορθόδοξος Εκκλησία εδώ και μήνες άνοιξε,δεν μένει παρά μόνο η τυπική έγκριση της επιλογής από την Ιεραρχία και όλα θα είναι ωραία και καλά στην αυλή της αγίας Φιλοθέης..Όμως το άδικο δεν το ευλογεί ο Θεός όσο κι αν προσπαθούμε εμείς να το ντύσουμε με τον μανδύα του δικαίου.Η παραίτηση υποβλήθηκε υπό το κράτος αφόρητης ψυχολογικής βίας και ο ιστορικός του μέλλοντος θα κρίνει την Κανονικότητά της.Παραθέτω στην συνέχεια την σχετική ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου για να σχολιάσω μόνο την τελευταία παράγραφο. "Εν συνεχεία η Διαρκής Ιερά Σύνοδος έκανε αποδεκτή την παραίτηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Κωνσταντίνου εκ της Ιεράς Μητροπόλεως αυτού, η οποία υπεβλήθη στην Ιερά Σύνοδο σήμερα. Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας θα ορισθή μετά την έκδοση του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος.Η Εκκλησία της Ελλάδος απευθύνει και εκφράζει τον έπαινό Της προς τον Σεβασμιώτατο κ. Κωνσταντίνο για την μακρά διακονία του στην Εκκλησία. Επίσης αποφάσισε να δοθεί εντολή στον διάδοχό του να αναλάβει τον πολιό Ιεράρχη και να τον περιθάλψει με φροντίδα και στοργή. " 
Άγιοι Πατέρες σας ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια και το ενδιαφέρον σας για το μέλλον του Μητροπολίτη μας .Θα θέλαμε όμως να σας πούμε πως ο Επίσκοπος και Πατέρας μας ΔΕΝ έχει την ανάγκη της "στοργής" της "φροντίδας" και της "περιθάλψεως" του διαδόχου του.Αυτά για να γίνουν πράξη δεν χρειάζεται "εντολή" αλλά πηγαία και ειλικρινής αγάπη.Τον Διάδοχο θα τον δεχθούμε με σεβασμό σαν Μητροπολίτη και Προϊστάμενό  μας .Πατέρας μας όμως θα είναι όσο ο Θεός το επιτρέπει ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ κι εμείς έχουμε διδαχθεί  πως τον Πατέρα τον φροντίζεις με στοργή και αγάπη χωρίς ιδιοτέλεια, πολύ δε περισσότερο όταν δεν έχει εξουσία.Αυτήν την αγάπη άγιοι Πατέρες σας ευχόμεθα να βιώσετε όταν θα έρθει και η δική σας η σειρά.
Με σεβασμό
π.Τιμόθεος Ηλιάκης  

























Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΟΥΣ ΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ-ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ


 Τῇ Αὐτοῦ Μακαριότητι
τῷ Ἀρχιεπισκόπῳ Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος
Κυρίῳ ἡμῶν, Κυρίῳ ΙΕΡΩΝΥΜῼ, Προέδρῳ,
καί τοῖς Σεβασμιωτάτοις Μέλεσι
τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἰς Ἀθήνας
Βαθυσεβάστως.
Μακαριώτατε Ἅγιε Δέσποτα καί Σεβασμιώτατοι Πατέρες, Ἔκπληκτοι καί κατώδυνοι ἐπληροφορήθημεν τήν ἀποστολήν ἐπισήμου Ἐπιτροπῆς, συγκροτουμένης ἤδη ὑπό τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καί Θρησκευμάτων, πρός ὑποχρεωτικήν ἀπομάκρυνσιν τοῦ σεπτοῦ Ποιμενάρχου ἡμῶν, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Ἰωνίας καί Φιλαδελφείας Κυρίου κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ἐκ τοῦ Ἐπισκοπικοῦ Θρόνου τῆς Ἱερᾶς Τοπικῆς μας Μητροπόλεως.
Καταφεύγομεν οὖν εἰς τήν Ὑμετέραν διάκρισιν καί σοφίαν καταθέτοντες τάς υἱικάς ἡμῶν διαμαρτυρίας καί τήν ἔνστασιν διά τό ἐπιχειρούμενον, καθ’ ὅ ὁ ἡμέτερος Ἐπίσκοπος, πάντοτε συνεπής εἰς τό ἐπιβεβλημένον τῶν καθηκόντων Αὐτοῦ ἀνταποκρίνεται πλήρως εἴς τε τάς λατρευτικάς, ποιμαντικάς καί διοικητικάς Αὐτοῦ ὑποχρεώσεις, ἀναλαβών ἤδη ἐκ τοῦ κατάγματος τῆς ἀριστερᾶς κνήμης Αὐτοῦ, ἀλλά καί ἀνταποκρινόμενος εἰς τήν θεραπείαν, πλήρως δέ, τῆς ὁράσεως Αὐτοῦ, ὥστε νά μή παρατηρῆται κενόν εἰς τήν κορυφήν τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ὑγιεία τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου ἡμῶν, ἐξ ἄλλου, παρακολουθεῖται πάντοτε ὑπό εἰδικῶν ἐπιστημόνων, ἰατρῶν, ὥστε τά ἀνωτέρω δέν ἀποτελοῦν ἰσχυρισμούς συναισθηματικῆς ἡμετέρας κρίσεως, ἀλλά πιστοποιουμένας ἐπιστημονικάς, ἐκπεφρασμένας ἀπόψεις.
Τό ἐγνωσμένον διαφέρον Ὑμῶν διά τήν ἀσφαλῆ οἰακοστροφίαν τοῦ Ἱεροῦ Σκάφους τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας δέν πρέπει νά ἀδικήσῃ ἕναν πολιόν καί ἀκάματον ἐργάτην Αὐτῆς, ὡς ὁ ἡμέτερος Ποιμενάρχης, παρά τό ὅτι καθημερινῶς καί πλήρως ἐπιτελεῖ πολλαπλῶς τό ἐπιβεβλημένον χρέος Αὐτοῦ.
Θεωροῦμεν ὑπερβολικόν νά ὑπευνθυμίσωμεν τό ὑπ’ ἀριθμόν 34 Ἄρθρον, Η΄ Κεφαλαίου, «ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ», Παράγραφος 3η, καθ’ ὅ ὁ Μητροπολίτης ἡμῶν εἶναι ἱκανώτατος πρός ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων του, ὥστε νά ἀποτελῇ πλῆγμα διά τό κῦρος Αὐτοῦ ἡ, καί ἀπό τῶν Μέσων Μαζικῆς Ἐνημερώσεως, ἐπί παραδείγματι Ῥαδιοφωνικός Σταθμός Ἐκκλησίας Ἑλλάδος, ἀνακοίνωσις τῆς συγκροτήσεως καί ἀποστολῆς ἀναλόγου ἐπισήμου Ἐπιτροπῆς.
Τόν Σεβασμιώτατον Ποιμενάρχην μας διακρίνει πηγαία εὐγένεια, λεπτότης καί καλλιέργεια, ἐκ τῶν ὁποίων καί ἔχει καταστῇ ἀγαπητός εἰς τό Τοπικόν Ποίμνιον καί εἰς ἡμᾶς, καί ὅλους τούς Κληρικούς του, ὥστε ἀναγκαζόμεθα, οὐχί ἄνευ στενοχωρίας καί περισκέψεως, νά διατυπώσωμεν τήν παροῦσαν ἀντίθεσίν μας, προκειμένου νά προστατεύσητε Ὑμεῖς τήν ψυχικήν Αὐτοῦ ἠρεμίαν καί νά ἀποκρούσητε τό δίκαιον παράπονον, καθ’ ὅ τυγχάνει μιᾶς ἀδίκου καί ταπεινωτικῆς μεταχειρίσεως, ἕνας ἀκάματος ἐργάτης τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας, εἰς ἥν ὑπηρετεῖ εὐόρκως καί εὐπειθῶς ὥς τε Πρωτοσύγκελλος, ἀπό τοῦ ἔτους 1974, ἔτους ἱδρύσεως τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, καί ἀπό τοῦ ἔτους 1994 ὡς Ἐπίσκοπος αὐτῆς, ἀναμένων τήν θετικήν ἀποτίμησιν τῆς αὐτοθυσιαστικῆς προσφορᾶς Αὐτοῦ καί, τό ὀλιγώτερον, τήν συνέχισιν τῆς διακονίας Αὐτοῦ, ἐάν ὄχι καί τόν δίκαιον ἔπαινον τῆς στοργικῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ καθ’ Ἑλλάδα Ἐκκλησίας.
Οἱ Ἱεροί Κανόνες δέν προβλέπουν, ἐξ ἄλλου, ἔκπτωσιν Ἐπισκόπου τοῦ Θρόνου, εἰς ὅν κατεστάθη, προστατεύοντες Αὐτόν, ἐκτός τῆς ἀδυναμίας ἀνταποκρίσεως εἰς τά Ἱερά Αὐτοῦ καθήκοντα.
Μνημονεύομεν εἰδικῶς τοῦ ΟΖ΄ Κανόνος τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, καθ’ ὅν δέν ἐμποδίζεται Ἐπίσκοπος τῶν Ἱερῶν Αὐτοῦ καθηκόντων καί εἶναι δυνατόν νά ἐκλεγῇ ἀκόμη καί ἐάν ἀντιμετωπίζῃ προβλήματα, ὡς ἀναπηρίας ἤ ὀφθαλμικῆς σχετικῆς δυσχερείας. «Εἴ τις ἀνάπηρος ἤ τόν ὀφθαλμόν, ἤ τό σκέλος πεπληγμένος, ἄξιός δε ἐστίν Ἐπισκοπῆς γενέσθω. Οὐ γάρ λώβη σώματος αὐτόν μιαίνει, ἀλλά ψυχῆς μολυσμός» (Πηδάλιον Ἔκδοσ. Βασ. Ῥηγοπούλου, σελίς 104). Ὡσαύτως, εὐλαβῶς ὑπενθυμίζομεν Ὑμῖν, τήν γνωστήν ἀπόφανσιν τοῦ κατά σάρκα Πατρός τοῦ Ἁγίου Θεολόγου Γρηγορίου, Γρηγορίου καί Αὐτοῦ, εἰς τάς ἐκφρασθείσας ἀντιρρήσεις περί τῆς ἱκανότητος τοῦ Ἁγίου Οὐρανοφάντορος Βασιλείου, διά τήν Ἐπισκοπήν Καισαρείας Καππαδοκίας, ἐν σχέσει μέ τό φιλάσθενον τοῦ Μεγάλου Καππαδόκου Πατρός: «Ἡμεῖς Ἐπίσκοπον θέλομεν, οὐχί ἀθλητήν»! Ἡμεῖς δέ, καί οἱ Κληρικοί τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως ἅπαντες, καί τό τοπικόν εὐσεβές Πλήρωμα βεβαιοῦμεν καί μαρτυροῦν τήν συνεπῆ ἐπιτέλεσιν τοῦ ἱεροῦ χρέους τοῦ Ἐπισκόπου μας, Ὅστις ὡς Ἐφημέριος Ἱερουργεῖ, καθημερινῶς εὑρίσκεται εἰς τά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἐξαπολύει Ἐγκυκλίους, δέχεται ἡμᾶς καί τόν Λαόν τοῦ Θεοῦ καί μετ’ εὐγενείας καί πληρότητος ἀνταποκρίνεται εἰς τά ἀπορρέοντα, ἐκ τῆς ὑψηλῆς Αὐτοῦ ἰδιότητος, συναφῆ καθήκοντα.
Τόν Ποιμενάρχην μας, Μακαριώτατε καί Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Συνοδικοί, διακρίνει τό Ἐκκλησιαστικόν φρόνημα, δι’ οὗ ἔχει καί ἡμᾶς παιδαγωγήσει, ἐμφορούμενος ὑπό πνεύματος ὑπακοῆς τῇ Ἱερᾷ Συνόδῳ καί τοῖς Ἱεροῖς Κανόσι τῆς Ἐκκλησίας.
Παρακαλοῦμεν υἱικῶς ὅπως φεισθῆτε τῆς ἀκεραιότητος Αὐτοῦ καί θεραπεύσητε τήν ἐνεστῶσαν σφοδράν Αὐτοῦ ὑποτίμησιν καί μείωσιν δι’ ἀποσύρσεως τῆς προτάσεως συγκροτήσεως Ἐπιτροπῆς ἀμφισβητήσεως τῆς ἱκανότητος Αὐτοῦ, ἵνα ἀνταποκρίνηται εἰς τά καθήκοντά του.
Εἶναι κρῖμα νά ὑποστῇ μίαν τοιαύτην  ταλαιπωρίαν, ἔστω καί ἐκ τοῦ ἀναμφισβητήτου ἐνδιαφέροντος Ὑμῶν διά τήν ἀρτίαν ἐπιτέλεσιν τῶν Ἀρχιερατικῶν του καθηκόντων. Εἶναι μέγα ἀτόπημα νά «ἀμοίβηται», οὕτώ πως ἕνας  ὀτρηρός, δραστήριος καί ὀξυδερκής ἐργάτης τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, ἀνταποκρινόμενος πληρέστατα εἰς τάς ὑποχρεώσεις Αὐτοῦ, ἐπειδή ἐλευκάνθη εἰς τό ἱερόν Γεώργιον τοῦ Κυριακοῦ Ἀμπελῶνος.
Προσβλέποντες μετ’ ἐμπιστοσύνης εἰς τήν δικαίαν διορθωτικήν κρίσιν Ὑμῶν, εὐελπιστοῦμεν ὅτι θά τύχωμεν τῆς θετικῆς Ὑμετέρας Ἀποφάσεως, πρός ἐκπλήρωσιν τοῦ παρόντος σεμνοῦ καί υἱικοῦ αἰτήματος ἡμῶν.
Τῶν Ὑμετέρων σεπτῶν, Μακαριότητός τε καί Σεβασμιοτήτων, Κορυφῶν ὑπήκοοι καί ὅλως εὐπειθεῖς
Μετά βαθυτάτου υἱικοῦ σεβασμοῦ
Οἰ Ἱερατικῶς Προϊστάμενοι ἁπασῶν τῶν Ἐνοριῶν καί Παρεκκλησίων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως κατά Νέαν Ἰωνίαν, Νέαν Φιλαδέλφειαν, Ἡράκλειον Ἀττικῆς καί Χαλκηδόνα τήν Νέαν.
Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Βαρδάκης
Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας 
Ἁγίων Ἀναργύρων Νέας Ἰωνίας  
Ἀρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Πρασσᾶς
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ἁγίας Ἀναστασίας
Περισσοῦ Νέας Ἰωνίας  
Ἀρχιμανδρίτης Βασίλειος Παλιούρας
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ἁγίου Γεωργίου
Ἐλευθεροπόλεως Νέας Ἰωνίας  
Ἀρχιμανδρίτης Ἀθηναγόρας Κολυβᾶς
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Εὐαγγελισμοῦ Θεοτόκου
Νεαπόλεως Νέας Ἰωνίας  
Ἀρχιμανδρίτης Ἰωάννης Μπαντουβᾶς
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ἁγίου Εὐσταθίου
Νεαπόλεως Νέας Ἰωνίας  
Ἀρχιμανδρίτης Ἠλίας Καρατζᾶς
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ζωοδόχου Πηγῆς
Καλογραίζης Νέας Ἰωνίας  
Ἀρχιμανδρίτης Θεόφιλος Κυριακόπουλος
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Κοιμήσεως Θεοτόκου
Ἰνεπόλεως Νέας Ἰωνίας  
Ἀρχιμανδρίτης Δανιήλ Γκαμουλᾶκος
Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας 
Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης
Νέας Ἰωνίας  
Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Κολύτας
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Μεταμορφώσεως Σωτῆρος
Ἀλσουπόλεως Νέας Ἰωνίας  
Πρωτοπρεσβύτερος Νεκτάριος Γερονικολός
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ἁγίου Σπυρίδωνος
Νέας Ἰωνίας  
Ἀρχιμανδρίτης Τιμόθεος Καμπουρίδης
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ἁγίου Στεφάνου
Σαφραμπόλεως Νέας Ἰωνίας  
Πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντῖνος Μιχαλάκης
Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ἁγίας Τριάδος
Ἡρακλείου Ἀττικῆς  
Ἀρχιμανδρίτης Σπυρίδων Σπηλιόπουλος
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ἁγίου Γεωργίου
Παλαιοῦ Ἡρακλείου Ἀττικῆς  
Ἀρχιμανδρίτης Τιμόθεος Παπαδάκης
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Κοιμήσεως Θεοτόκου
Πρασίνου Λόφου Ἡρακλείου Ἀττικῆς  
Ἀρχιμανδρίτης Ἐλισσαῖος Σουλιές
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ἁγίου Νεκταρίου
Ἡρακλείου Ἀττικῆς  
Ἀρχιμανδρίτης Παντελεήμων Παπασυννεφάκης
Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου
Νέας Φιλαδελφείας  
Πρωτοπρεσβύτερος Ἐμμανουήλ Μαθιουδάκης
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Τιμίου Προδρόμου
Μαδύτου Νέας Φιλαδελφείας  
Ἀρχιμανδρίτης Τιμόθεος Ἠλιάκης
Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίων Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ καί Μεγάλου Βασιλείου
Ἀπομάχων –Νησίδος Νέας Φιλαδελφείας  
Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Παπαγρηγορίου
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ἁγίας Μαρίνης
 Νέας Φιλαδελφείας  
Ἀρχιμανδρίτης Ἀλέξανδρος Νότας
Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Τριάδος
Νέας Φιλαδελφείας  
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Σουλιώτης
Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Ἁγίας Εὐφημίας
 Νέας Χαλκηδόνος  
Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Βαρδουνιώτης
Ἱεροῦ Ναοῦ καί Ἐνορίας Εὐαγγελισμοῦ Θεοτόκου
 Νέας Χαλκηδόνος  
Ἀρχιμανδρίτης Ναθαναήλ Μπαρούσης
Ἱεροῦ ’Ενοριακοῦ Παρεκκλησίου Ἁγίας Μαρίνης
Ψαλιδίου Ἡρακλείου Ἀττικῆς
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ :
1ον. Σεβασμιωτάτοις Μέλεσι 
      Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου
      Ἐκκλησίας Ἑλλάδος,  Βαθυσεβάστως,
2ον. Τῇ Ἱερᾷ Μητροπόλει
      Νέας Ἰωνίας & Φιλαδελφείας,  Υἱικῶς._
Ν.ΙΩΝΙΑ 28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014  




Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

ΜΕ ΚΑΤΑΝΥΞΗ ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΣΤΗΝ Ν.ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ





 Με λαμπρότητα ,κατάνυξη  αλλά και μεγάλη συγκίνηση τελέσθηκε σήμερα το πρωί η πανηγυρική  Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον εορτάζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην Νέα Φιλαδέλφεια ,χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυδωνιών κ. Αθηναγόρου και την συμμετοχή πολλών Κληρικών της Ι.Μητροπόλεως Ν.Ιωνίας,παρουσία των Αρχών της Πόλεως,εκπροσώπων Μικρασιατικών Σωματείων και πλήθος ευσεβούς Λαού. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας έγινε η ανακήρυξη του Σεβ. Κυδωνιών εις επίτιμο Δημότη Ν.Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνος και η απονομή εις αυτόν τιμητικής πλακέτας από τον εκπρόσωπο της Δημοτικής Αρχής κ.Χ. Μπόβο ο οποίος και καλωσόρισε τον Μητροπολίτη κ. Αθηναγόρα στην Πόλη μας και του ευχήθηκε καλή δύναμη στο έργο του,ενώ ο Πρόεδρος των Μικρασιατικών Σωματείων Ν.Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνος κ.Χρήστος Τριανταφύλλου,που ομίλησε στην συνέχεια, τόνισε μεταξύ άλλων , " Ο Σεβασμιότατος κ. Αθηναγόρας, 
άνδρας ευρείας μορφώσεως και κύρους, διαδέχεται εκτός των άλλων προκατόχων του και τον Κυδωνιών
 Γρηγόριο, τον καλό ποιμένα του Αϊβαλί, που λόγω της εθνικής του δράσεως δοκίμασε πολλές εξορίες και διώξεις αλλά και θάνατον μαρτυρκό.Στα δύσκολα χρόνια του ξεριζωμού κατόρθωσε να στείλει στην Ελλάδα και να σώσει 25.000 Αϊβαλιώτες και 26 Ιερείς.
 Ο ίδιος, όπως ο Σμύρνης Χρυσόστομος αρνήθηκε να εγκαταλείψει το ποίμνιό του για να σωθεί. 
Το Αϊβαλί, όπως είναι μεταφρασμένη στα τουρκικά η λέξη Κυδωνίαι, υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα  ιστορικά κέντρα του Ελληνισμού στη Μικρά Ασία, το δεύτερο μετά τη Σμύρνη. ....
Να μην ξεχνάμε ότι το Αϊβαλί είναι η πόλη από την οποία κατάγεται ο ζωγράφος, σπουδαίος αγιογράφος  και συγγραφέας Φώτης Κόντογλου, αλλά και οι συγγραφείς Ηλίας Βενέζης και Στρατής Δούκας.Σήμερα λοιπόν τιμάμε τη μνήμη και τη συνέχεια. Που ξεκινά από την αρχαία Ελλάδα και τους Έλληνες που  ανέπτυξαν την Μικρά Ασία ως σπουδαίο πολιτιστικό και χριστιανικό κέντρο, περνά μέσα από την τουρκοκρατία,  τον απελευθερωτικό αγώνα και τους πνευματικούς πατέρες του Έθνους, στέκεται με σεβασμό στο μαρτύριο των προγόνων μας Μικρασιατών και φτάνει μέχρι του σημερινούς φορείς αυτής  της παράδοσης.
Κι έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή η χειρονομία τιμής και μνήμης σήμερα που έχουμε φτάσει να 
αμφισβητείται η ίδια η ιστορική πραγματικότητα και να αναρωτιόμαστε αν υπήρξε ή όχι σφαγή των 
Ποντίων και η Μικρασιατική Καταστροφή. Σήμερα λίγες μέρες πριν από την τραγική επέτειο της 29ης  Αυγούστου1922, η μέρα που  μπήκαν στην Σμύρνη τα πρώτα τουρκικά στρατιωτικά τμήματα.Στην ιστορική μνήμη πάντα δικαιώνεται η αλήθεια. Αρκεί κάθε γενιά να φροντίζει για τη διάσωση και τη 
διάδοσή της ώστε να μην ξεχαστεί.
Κι αυτό κάνουμε εμείς σήμερα ως Μικρασιάτες, ως χριστιανοί και ως Έλληνες...".
Στην συνέχεια ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αρχιμ. Τιμόθεος Ηλιάκης  υποδέχθηκε με θερμά λόγια τον Σεβασμιώτατο και του προσέφερε μια ιερή εικόνα του αγίου Κοσμά του Αιτωλού για να " την πάει στο Αϊβαλί ως ευλογία και χαιρετισμό στους προγόνους μας που βρίσκονται εκεί". 
Τέλος ομίλησε ο Σεβασμιώτατος κ.Αθηναγόρας ο οποίος, αφού ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ν.Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ.Κωνσταντίνο για την ευγενική παραχώρηση της κανονικής αδείας για την παρουσία του στις εορταστικές εκδηλώσεις ,αναφέρθηκε στον βίο και το μεγάλο εθνικό και ιεραποστολικό έργο του αγίου Κοσμά ενώ  εξέφρασε την χαρά  αλλά και τις θερμές του ευχαριστίες για την τιμητική ανακήρυξή του ως επιτίμου Δημότου Ν.Φιλαδελφείας - Χαλκηδόνος και μετέφερε τις ευχές και ευλογίες του ,επίσης επιτίμου Δημότου Ν.Φιλαδελφείας,Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.Βαρθολομαίου.