Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΝΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

΄Ηταν μεσημέρι της Κυριακής του Πάσχα όταν  τηλεφώνησα στον Πατριάρχη Ειρηναίο στα Ιεροσόλυμα, για να υποβάλλω τις πασχαλιάτικες ευχές μου και να πληροφορηθώ τα νεώτερα για την υγεία και την κατάστασή του... "Χριστός Ανέστη,Μακαριώτατε!!"...." Αληθώς Ανέστη,Τιμοθεέ μου.πως περάσατε,είχατε κόσμο στις Ακολουθίες?"....." Είχαμε ,Μακαριώτατε,πέστε μου εσείς πως είστε,πως περάσατε, τι κάνετε?...."Τα δικά μου τα ξέρεις..εδώ μέσα "φυλακή"..όμως Δόξα τώ Θεώ ,έκαμα τις Ακολουθίες μου όλες,έκαμα και Αγρυπνία την Μεγάλη Πέμπτη,εκάμα και Επιτάφιο ,έκαμα και Ανάσταση ,εδώ μέσα στο κελλί μόνος μου ...." !!!
Έμεινα αρκετά λεπτά σιωπηλός..τα λόγια του με είχαν συγκλονίσει " ..έκαμα και Ανάσταση ,εδώ μέσα στο κελλί μόνος μου..." Οι θέσεις και οι αντιθέσεις της Ιερουσαλήμ..Πέντε μέτρα απο την απόλυτη μοναξιά ενός Πατριάρχη , οι Αδελφοί του,τα παιδιά του ντυμένοι με τις χρυσές τους τις στολές απολαμβάνουν τήν Δόξα στο όνομα του Αναστάντος Ιησού πουλώνταςς ψεύτικα περί αγάπης διαγγέλματα. Προτρέπουν τον Λαό σε "φιλίματα άγιασμένα" κι εκείνοι στέλουν για μια ακόμα φορα τα φιλιά της προδοσίας στον μέχρι χθές Πατέρα,Ηγούμενο και Πατριάρχη τους! Τολμούν και στέλνουν το Υπέρλαμπρο ΄Αγιο Φώς στα πέρατα του κόσμου σαν κήρυκα της αγάπης και της καταλλαγής , ενώ οι ίδιοι τιμωρούν ανέλεητα έναν ΄Ανθρωπο που, όπως τα γεγονότα κάθε μέρα δείχνουν, δεν τους έκανε ,ενώ θα μπορούσε, κανένα απολύτως κακό.Κι απο κόντα μια ανέυθυνη Πολιτική Ηγεσία να παρακολουθεί τα γενόμενα ως Πόντιος Πιλάτος και ενας αξιολύπητος τύπος που δυστυχώς τυχαίνει να είναι Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος ,να προσπαθεί η να νομίζει πως κερδίζει ψήφους η συμπάθειες σφυρίζοντας αδιάφορα μπροστά στο δράμα ενός Πατριάρχη που,δυστυχώς,εκθέτει διεθνώς την Χώρα μας. Σήμερα στον Υφυπουργό Εξωτερικών θα του θυμίσουμε πως κανείς από τους Προκατόχους του που χειρίστικαν με τον ίδιο τρόπο το θέμα Ειρηναίου δεν είναι Βουλευτής,τα υπόλοιπα σε αλλη ανάρτηση! Οσο για  τους επι των Εκκλησιαστικών δημοσιογράφους ,που παραδόξως ενώ όλα τα ξέρουν ,δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτα-πλήν ελαχίστων τιμητικών εξεραίσεων αυτών δηλ.που δεν περνάνε απο ταμεία ούτε παίρνουν γραμμή απο την Διεύθυνση Εκκλησιών του ΥΠΕΞ -θα πρέπει να κάνουμε,και θα κάνουμε ,100 ..αναρτήσεις για να αποκαλύψουμε τον ρόλο του καθενός και της καθεμιάς  στην υπόθεση Ειρηναίου, για να μάθει ο κόσμος ποιοι και με ποιά κριτήρια διαμορφώνουν την Κοινή Γνώμη. (Κάποτε το ΣΔΟΕ θα πρέπει να ασχοληθεί και με αυτούς) .Οι καλοί λοιπόν νεαροί δημοσιογράφοι,επαναλαμβάνω όχι όλοι, κινούνται μέσα στα πλαίσια της γραμμής που χαράσει το ΥΠΕΞ και ο Εκπρόσωπος Τύπου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στην Ελλάδα-που παραδόξως είναι και εκπρόσωπος Τύπου της Ι.Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος,δηλ δύο θέσεις εργασίας μία στον Δημόσιο και μια στον Ιδιωτικό χώρο την στιγμή που η ανεργία πετάει, σύμφωνα με την οποία " είναι προσωπική επιλογή του Πατριάρχη Ειρηναίου να παραμένει έγκλειστος" !!! Απαντάμε .ρωτώντας ταυτόχρονα.Αφού είναι " επιλογή " του γιατί τα κλειδιά της πόρτας του κελλιού του τα κρατάει ο κ.Θεόφιλος? Ξέρουμε ότι πότε δεν θα πάρουμε απάντηση και σταματάμε τις ..ερωτήσεις.Σκοπός αυτής της ανάρτησης είναι να μάθει ο ελληνικός Λαός ποιοί τόν εκθέτουν στα πέρατα της Οικουμένης και αυτοί δεν είναι οι απλοί Αγιοταφίτες Πατέρες . Αυτοί που εκθέτουν την Χώρα μας είναι,δυστυχώς,αυτοί που την Κυβερνούν!Γαιτί τήν ευθύνη την έχει καθαρά η Ελληνική Κυβέρνηση.Κανένας άλλος !




Δεν θέλω να προχωρήσω περισσότερο ούτε σε κρίσεις,ούτε σε αποκαλύψεις .Θέλω μόνο να προβληματίσω τους Αναγνώστες αυτού του κειμένου. Να τους ρωτήσω απλά αν ο τρόπος γιορτασμού του Πάσχα απο ένα ΄Ανθρωπο,πρώτα και μετά Πατριάρχη,είναι Χριστιανικός.Μα και στις φυλακές του Κορυδαλλού να ήταν πάλι θα είχε την δυνατότητα να πάει στην Εκκλησία και να ακούσει το " Χριστός Ανέστη",και στα Ιεροσόλυμα ,πέντε ακριβώς μέτρα απο τον Ναό της Αναστάσεως, να μην του επιτρέπουν να πάει όπως πάει κάθε Χριστιανός? Μας τιμά αυτό? Πού πάει τό "συγχωρέσωμεν πάντας τη Αναστάσει"? Ο Υφυπουργός Εξωτερικών που πήγε για να παραλάβει το ΄Αγιο Φώς,δεν έμαθε τίποτα? Οι διάφοροι Εκκλησιαστικοί Αντιπρόσωποι δεν άκουσαν τίποτα? Οι "ειδικοί" δημοσιογράφοι που πέταξαν δωρεάν με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο για την μεταφορά του Αγίου Φωτός δεν κατάλαβαν τίποτα? 
Κρίμα, τι άλλο να πει κανείς ? ..Αυτά για σήμερα !

ΛΕΖΑΝΤΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ 
1) ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΘΑΒΩΡΙΟΥ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ κ.ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΕΙΡΗΝΑΙΟ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ.
 2)..ΚΑΙ ΤΙ ΜΟΙ ΑΝΤΑΠΕΔΩΚΑΣ....
3)ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΤΟΥ 
4)Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 
5) ΑΓΙΟ ΦΩΣ 2005





Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ... ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !!!


                                ΧΡΙΣΤΟΣ    ΑΝΕΣΤΗ




 Μέσα στο σκοτάδι της αβεβαιότητος του αύριο το υπέρλαμπρο Φώς της
 Αναστάσεως του Σωτήρος Χριστού  έρχεται να δώσει Ελπίδα και 
 προοπτική στον κουρασμένο άνθρωπο . 
 ΄Ερχεται να  φωτίσει και να αγιάσει κάθε άνθρωπο  ,να διώξει την καταχνιά
 από τις καρδιές μας και να εγκαταστήσει την Χαρά της Νίκης .
 Αυτό το ΄Αγιο Φώς και αυτή η Χαρά της Αναστάσεως ,εύχομαι να σας
 συνοδεύουν σε όλη την ζωή σας. 
                        ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ 
                         Μετά πασχαλίων ασπασμών και αγάπης  

                                 π. ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΗΛΙΑΚΗΣ

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

ΛΟΓΟΣ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΜΕΛΕΤΙΟ ΡΑΣΝΤΑΝ



                              ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ  ΜΕΛΕΤΙΟΣ  ΡΑΣΝΤΑΝ
                                          +      15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 201Ι
 Και ώσπερ επί της γης εν τη Εκκλησία σου λειτουργόν αυτόν κατέστησας ούτω και εν τω ουρανίω  σου θυσιαστηρίω  ανάδειξον.
  Με αισθήματα βαθυτάτης λύπης  σεβασμιώτατοι , ευλαβέστατοι  πατέρες και  συλλειτουργοί  και  πένθιμη ομήγυρη, προπέμπουμε σήμερα στην αιωνιότητα τον  προκείμενο  αδελφό αγαπητό φίλο και συλλειτουργό Μελέτιο. Κι όλοι εμείς εδώ στεκόμαστε με την ίδια απορία «ορώντες το γενόμενον» διότι κατά τον ιερόν υμνωδόν:  «την γαρ χθες ημέραν  μεθ΄υμών ελάλουν, και άφνω επήλθε μοι η φοβερά ώρα του θανάτου»  μετατιθέμενος προς την αιωνιότητα την πραγματική Ζωή. Ο π. Μελέτιος  ήδη γεύεται κι απολαμβάνει αυτών των οποίων αφιερώθηκε, ακολούθησε, δίδαξε και βίωσε μέσα από την εκάστοτε  ευχαριστιακή σύναξη που ο Κύριος αξίωσε να τελεί  με το να τον καταστήσει λειτουργό Του. Μη λυπούμεθα  λοιπόν για το νεαρό της ηλικίας πού εγκατέλειψε τον μάταιο κι εφήμερο αυτό κόσμο, αν φυσικά ανθρωπίνως είναι απόλυτα κατανοητό και δικαιολογημένο, αναζητώντας  πολλές φορές αιτίες που είναι  άστοχες  και  ίσως  βλαβερές. Και τούτο γιατί  είναι αποδεδειγμένο ότι ο Κύριος επιτρέπει να γίνονται τα πράγματα έτσι για τον καθένα όπως ο ίδιος επέλεξε, μέσα  από την ελευθερία  βουλήσεως που ο ίδιος προίκισε  τον καθένα μας, σίγουρα όμως επεμβαίνει κατά τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να ρυθμίζει τα πράγματα κατά το θέλημα Του για την  εκκλησία Του. Κάπως έτσι υποψιάζομαι ότι πρέπει να δούμε κι αυτό το τραγικό γεγονός για την οικογένεια, την ενορία, τους φίλους του κι έτσι να ακολουθήσουμε το παράγγελμα του Απ. Παύλου να μην λυπούμεθα κι εμείς σαν τους άλλους τους «μη έχοντας ελπίδα ». Άλλωστε εκεί είναι η ουσιαστική διαφορά αντιμετωπίσεως  των  γεγονότων μεταξύ των έξω από την εκκλησία και των εντός  αυτής ανθρώπων πού  υπηρέτησε πιστά έως σήμερον  ο μεταστάς.
   Το πέρασμά του από αυτό τον κόσμο ήταν σαν ένας αστέρας πού έλαμψε αλλά δεν χάθηκε και δεν πρέπει να χαθεί αλλά άφησε το ίχνος  του που δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προσπάθεια της συνέχειας του ανεξίτηλου ίχνους της προσφοράς και θυσίας του Θεανθρώπου.
   Πρίν από 30 χρόνια έβλεπε το  φως του κόσμου ο πρώτος  υιός της οικογενείας με το όνομα Ελευθέριος και είχε την φροντίδα και την αγάπη της οικογενείας του έτσι ώστε να πάρει την πρέπουσα ανατροφή  παιδεία και νουθεσία  Κυρίου. Και διακρίθηκε ο Λευτέρης πάντα  σε όλα, και ζώντας μέσα στο λειτουργικό βίωμα της εκκλησίας, θέλησε να αφιερωθεί σε αυτή ολοκληρωτικά. Γι αυτό το λόγο επέλεξε να γνωρίσει αυτή την ζωή μέσα από το μοναχισμό, που είναι η ιδανικότερη έκφρασή του, μέσα από την προσευχή, υπομονή, υπακοή, ταπείνωση, ακτημοσύνη, νηστεία και  προσφορά, στην ιερά μονή των αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ του Σαρώφ  με το όνομα Τιμόθεος, προς τιμήν και  εις  ανάμνησιν  του πρώτου Μητροπολίτου  Νέας Ιωνίας  και  Φιλαδελφείας  του σπουδαίου εκείνου γέροντος  Τιμοθέου  του από Μαρωνείας  και  Μυρέων .Εκεί πραγματικά διακρίθηκε και ανέδειξε τις ικανότητες αλλά και την πίστη του στη ζωή και  προσφορά  στην εκκλησία. Ανήσυχο  πνεύμα  όμως ήθελε να  διακονήσει  διδάξει  και να προσφέρει το ευαγγέλιο στον απλό λαό. Για το λόγο αυτό αλλά και εξ αιτίας των σπουδών του στο Πανεπιστήμιο ήλθε πάλι στο κόσμο κοντά στην αγαπημένη του μητέρα τον εξαίρετο αδελφό του και σεβαστή προμάμμη του και εισήλθε εις τας τάξεις του ιερού κλήρου λαμβάνοντας τον πρώτο βαθμό τον του  διακόνου από τον Σεβ Μητροπολίτη Ν Ιωνίας και  Φιλαδελφείας  κκ Κωνσταντίνο με το όνομα Μελέτιος προς τιμήν και μνήμη ενός σπουδαίου ιεράρχου που έζησε κι ετελεύτησε  σε αυτά τα μέρη  την ζωή του προερχόμενος από τα αλησμόνητα μέρη της  ανατολής σε τραγικές για την πατρίδα μας ημέρες, εκεί που ο Λόγος του  Χριστού έγινε ζωή έργο, θυσία και  ήταν  στήριγμα αλλά και οδηγός  των ξεριζωμένων  προσφύγων
Κατά την εδώ διακονία του άφησε αναμνήσεις άριστες και διακριθείς  για την ευλάβεια, το σεβασμό, την πίστη, ταπείνωση, υπακοή, εντιμότητα, ακεραιότητα και την συνέπεια του. Ακούσαμε ήδη από τους προλαλήσαντες ότι αυτή την στάση με συνέπεια  την ακολούθησε παντού και πάντα.  Στη συνέχεια  μετετέθη στην ιερά Μητρόπολη  Περιστερίου που από τον οικείο ιεράρχη σεβ. κκ Χρυσόστομο έλαβε τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης  του πρεσβυτέρου. Κατόπιν και μέχρι της σήμερον  προσέφερε τις υπηρεσίες του στο χωριό Πύλη της ιεράς Μητροπόλεως Θηβών παράλληλα  με  τις  μεταπτυχιακές σπουδές του που όμως  αυτό το τραγικό γεγονός δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει. Ο οικείος μητροπολίτης όμως κκ Γεώργιος  αναγνωρίζοντας  σε αυτόν την δράση άλλα  και τα πλούσια  χαρίσματά  του τον τίμησε  με το οφίκιο του αρχιμανδρίτου, κι από της σήμερον ο Κύριος μας πλέον τον δέχεται στους κόλπους του μόνιμα,αιώνια κι αποκλειστικά λειτουργό και άγγελό Του.
  Η προσπάθεια του π Μελετίου ήταν η διάδοση  του  Λόγου και  θελήματος του Ιησού Χριστού μέσα από την συνάντηση και την αγάπη με τους συνανθρώπους του τον κάθε  άνθρωπο, κάθε  ηλικίας  που η ευγένεια και  η καλοσύνη του  αιχμαλώτιζε τους  πάντες Για αυτό πλησίαζε και αγαπούσε όλους, ξέχναγε, συγχωρούσε και προσπερνούσε με χαμόγελο και ανωτερότητα  τα πιθανά  εμπόδια που  του τύχαιναν  στο δρόμο. Κι όλα  αυτά έχοντας σύμμαχο και βοηθό  την πίστη του  στο  Χριστό και την γνώση που έλαβε τόσο την εγκύκλιο όσο και την θεολογική του κατάρτιση σύμφωνα με τη ρήση του  Κλήμεντος  Αλεξανδρέος  ούτε η γνώσις άνευ πίστεως, ούθ η πίστις άνευ γνώσεως.
  Αυτήν την πορεία εν τάχει ενθυμούμεθα τώρα και ευχαριστούμε  τον Θεό διότι έζησε και  συνανεστράφη μεθ υμών ο π. Μελέτιος.  Και τώρα προπέμπουμε αυτόν στην αιωνιότητα κι ελπίζουμε έχοντας  την βεβαιότητα ότι έχουμε άλλο  ένα πρεσβευτή της αγάπης και  προσευχής στο ουράνιο θυσιαστήριο. Κοιμήσου αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ φίλε και συλλειτουργέ, αναπαύσου από τα πρόσκαιρα και γίνε από του νυν μέτοχος  της Αναστάσεως που ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε. Κοιμήσου αδελφέ και φίλε έως ότου ο κοινός Δεσπότης σε αναστήσει στην κοινή ανάσταση.
Κι εκεί στην ουράνια αιωνιότητα που ζείς εύχου και προσεύχου για  όλους  μας πρωτίστως της εκκλησίας  των επισκόπων, των αδελφών σου πρεσβυτέρων, των αγαπητών οικείων σου των συνεργατών σου των πιστών που η εκκλησία σου  εμπιστεύθηκε.
 Κι εμείς όλοι σαν αντίδωρο της δεδομένης  αγάπης σου πού πάντα μας εκδήλωνες, αλλά και καθήκον αδελφικό που έχουμε αρχής γενομένης των επισκόπων πού κατά την ώρα αυτή προΐστανται της συνάξεως, προσευχόμεθα  όπως Κύριος ο Θεός συναριθμήσει την αγαθή ψυχή σου εν χώρα ζώντων και η μνήμη σου έστω  αιωνία.
     

                                                      ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ
                                                               ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ  ΡΑΠΤΕΑΣ

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

+ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΡΑΣΝΤΑΝ


 Ένας άξιος Λειτουργός του Υψίστου έφυγε ξαφνικά για την Ουράνιο Πολιτεία .΄Ενα νέο παιδί ,μόλις τριάντα χρόνων,γεμάτο ζωή,όνειρα,διάθεση για δουλειά μέσα στον Αμπελώνα του Κυρίου ,βρίσκεται τώρα στην Αγκαλιά του Ουράνιου Πατέρα.Εκεί θα βρει την Γαλήνη που επιζητούσε και την Πατρική στοργή που είχε στερηθεί.Ο κατά κόσμον Ελευθέριος Ρασντάν ήταν κοντά μας από βρέφος.Υπηρετούσε με ευλάβεια και ζήλο στο Άγιο Βήμα του Ναού μας-Αγίου Κοσμά του Αιτωλού Ν.Φιλαδελφείας-και παρακολουθούσε με δίψα τα μαθήματα των Κατηχητικών μας Σχολείων. Αργότερα έγινε Αναγνώστης από τον Μητροπολίτη μας κ.Κωνσταντίνο και στην συνέχεια έλαβε την μεγάλη απόφαση να αφιερωθεί στην Εκκλησία .Στην Ιερά Μονή των Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ του Σαρώφ στο Τρίκορφο Δωρίδας θα γίνει Μοναχός από τον Γέροντα Νεκτάριο Μουλατσιώτη και θα λάβει το όνομα Τιμόθεος . Θα μπει στο Πανεπιστήμιο και θα ολοκληρώσει τις Θεολογικές του σπουδές ,πάντα υπό την καθοδήγηση του Γέροντά του. Με την ευχή και ευλογία του π.Νεκταρίου θα έρθει στην Ν.Φιλαδέλφεια και θα χειροτονηθεί Διάκονος από τον Μητροπολίτη Ν.Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Κωνσταντίνο λαμβάνοντας το όνομα Μελέτιος,προς τιμή του μακαριστού Μητροπολίτου Πατάρων Μελετίου, και στην συνέχεια Πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Περιστερίου κ.Χρυσόστομο.Στην Πύλη της Βοιωτίας θα υπηρετήσει ως Εφημέριος και θα λάβει το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη από τον Μητροπολίτη Θηβών κ Γεώργιο.Ως Εφημέριος εργάσθηκε με αυταπάρνηση και ζήλο γιαυτό και αγαπήθηκε πολύ από τους Ενορίτες του.Περίμενε με λαχτάρα τις 'Αγιες Ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος και του Πάσχα για να μεταδώσει το ΄Αγιο Φως της Ελπίδας και της Αγάπης στους Ανθρώπους που του εμπιστεύτηκε η Εκκλησία.Να τους στηρίξει αυτές τις δύσκολες ώρες,να τους δώσει ότι η αγνή καρδιά του είχε μέσα της. ΄Ομως αλλιώς αποφάσισε ο Πανάγαθος Θεός. Την περασμένη Κυριακή,αφού λειτούργησε και έκανε και τον Εσπερινό επιστρέφοντας στην Αθήνα τον περίμενε ο θάνατος! ' Όλα έγιναν ξαφνικά .Λάδια στο οδόστρωμα είπαν οι αρμόδιες Αρχές.Ο π.Μελέτιος τώρα θα κάνει Ανάσταση με τους Αγγέλους ,λέμε εμείς. κι αυτό μας παρηγορεί.Η καρδούλα του τώρα χτυπάει μέσα σ ένα άλλο σώμα ,τα ματιά του βλέπουν με άλλο πρόσωπο . Η τραγική μητέρα του πήρε την μεγάλη απόφαση και δώρισε τα όργανά του για να σωθούν ζωές.Αύριο-16 Απριλίου- θα του πούμε το " τελευταίο αντίο", κατά τα ανθρώπινα,γιατί η ζωή του π.Μελετίου δεν τελείωσε .Τώρα αρχίζει ! Στο Κοιμητήριο της Ν.Φιλαδέλφειας-Κόκκινος Μύλος-θα γραφθεί στις 12 το μεσημέρι ο επίλογος μιας  ζωής και θα ξεκινήσει ο πρόλογος μιας Νέας Αγίας και Αιώνιας Ζωής.ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΜΕΛΕΤΙΕ ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ..ΞΕΡΩ ΠΟΣΟ ΜΕ ΑΓΑΠΟΥΣΕΣ..ΚΑΝΕ ΜΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΑΡΗ..ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΣΤΟΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΙΟ ΠΑΘΟΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ,ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ,ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ,ΤΟΥΣ ΕΝΟΡΙΤΕΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ..ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ ΣΥΝΤΟΜΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ..ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !!!!
π.Τιμόθεος Ηλιάκης 
  

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΣΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ!

Ἡ ἀναχώρησις τῆς Α.Θ.Παναγιότητος εἰς Γαλλίαν

Τήν πρωΐαν τῆς Δευτέρας, 11ης Ἀπριλίου, ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Τρανουπόλεως κ. Γερμανοῦ, τοῦ Ἱερολ. Πατριαρχικοῦ Διακόνου κ. Νήφωνος Τσιμαλῆ καί τοῦ Ἐντιμ. κ. Συμεών  Φραντζελᾶ, Ἀρχικλητῆρος Αὐτοῦ, ἀνεχώρησε δι’ ἰδωτικῆς πτήσεως εἰς Παρισίους, ἔνθα θά πραγματοποιήσῃ ἐπίσημον ἐπίσκεψιν καί θά ἔχῃ ἐπαφάς μετά τῶν πολιτικῶν ἀρχῶν τῆς χώρας. Τόν Παναγιώτατον προέπεμψαν ἐν τῷ ἀεροδρομίῳ τῆς Πόλεως ὁ ὑπ’ Aὐτοῦ ὁρισθείς ὡς Πατριαρχικός Ἐπίτροπος Σεβ. Μητροπολίτης Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στέφανος, Πρωτοσυγκελλεύων, καί ὁ Ἐντιμ. κ. Νικόλαος Σαπουντζῆς, Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα.  Κατά τήν ἄφιξιν τοῦ Πατριάρχου εἰς Παρισίους θά προστεθοῦν εἰς τήν Πατριαρχικήν συνοδείαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Βελγίου κ. Παντελεήμων καί Ντιτρόϊτ κ. Νικόλαος. Ὁ Πατριάρχης θά ἐπιστρέψῃ, σύν Θεῷ, εἰς τήν ἕδραν Αὐτοῦ, τό ἑσπέρας τῆς Πέμπτης, 14ης τρ. μ. . 
( Απο την επίσημη Ιστοσελίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου )

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 1453-1822

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε
   
Αμέσως μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Τούρκους ,τον αγώνα για την διατήρηση της Εθνικής ταυτότητας του Γένους και την  Παλιγγενεσία επωμίσθηκε η Εθναρχούσα Ορθόδοξος Εκκλησία, υπό τον Εθνάρχη - Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως .Με πολλές θυσίες ,δάκρυα και αίμα η Μητέρα Εκκλησία περιέθαλψε στην αγκαλιά Της το δουλωμένο Γένος και κατάφερε να κρατήσει αδούλωτο το φρόνημά του.Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που η μανία του κατακτητή ξεσπούσε στο πρόσωπο του Πατριάρχη - Εθνάρχη . Στην μεγάλη χορεία των Μαρτύρων είναι πλείστοι οι Πατριάρχες,που αντί για ωμοφόριο ευλόγησαν και πέρασαν στον λαιμό τους το σχοινί του δημίου κι αντί να λειτουργήσουν στην Αγία Τράπεζα το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου λειτούργησαν το δικό τους σώμα και πρόσφερα το δικό τους αίμα.Επισφράγισαν έτσι την Πατριαρχική τους διακονία κι έκαμαν ,όπως λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος,"την τελευτήν τελευταίον μυστήριον".Το "μυστήριο" της Ρωμιοσύνης που άντεξε,έζησε και θα συνεχίσει να ζει !!!
Άγιος ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΣΤ

΄Αγιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε΄

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΚΠΟΛΕΩΣ

Με άπειρο σεβασμό και απέραντη ευγνωμοσύνη καταχωρούμε εδώ τα σεπτά ονόματα των Μαρτύρων Πατριαρχών που έδωσαν την ζωή τους για να απολαμβάνουμε εμείς σήμερα τα αγαθά της Ελευθερίας.
ΚΥΡΙΛΛΟΣ Α΄Ο ΛΟΥΚΑΡΙΣ,ο Πρωτομάρτυρας Πατριάρχης,σταγγαλίσθηκε και το βασανισμένο σώμα του ρίχθηκε στον Βόσπορο(+1638).
ΚΥΡΙΛΛΟΣ Β΄Ο ΚΟΝΤΑΡΗΣ, απαγχονίσθηκε (+1639).
ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Α΄, δηλητηριάσθηκε(+1844) .
ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Β΄, στραγγαλίσθηκε(+1651). 
ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Γ ΄, απαγχονίσθηκε(+1657).
ΓΑΒΡΙΗΛ Β ΄, απαγχονίσθηκε (+1657).(Στόν Πατριαρχικό Θρόνο παρέμεινε μόνο 8 ημέρες). 
ΜΕΛΕΤΙΟΣ Β ΄, εβασανίσθηκε "αγρίως με άλυσον και κούτσωρον" και απέθανε από τις κακώσεις(+1769 ).
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε ΄, απαγχονίσθηκε την Αγία Ημέρα του Πάσχα του 1821 10 Απριλίου,στην μέχρι σήμερα κλειστή Πύλη των Πατριαρχείων.Το Τίμιο Λειψανό του αφού βεβηλώθηκε ρίχθηκε στον Κεράτειο,αναγνωρίσθηκε,ανασύρθηκε και ενταφιάσθηκε με τιμές στην Οδησσό.Σήμερα βρίσκεται στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών. Το σχοινί που κρέμασαν τον Πατριάρχη έγινε η σημαία του αγώνα και η θυσία του σφράγισε τηνΕλευθερία της Ελλάδος.Ο Εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός με την ποιητική του λύρα θα ψάλλει για τον Εθνομάρτυρα Ηγέτη του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, "΄Ολοι κλαύστε αποθαμένος ο αρχηγός της Εκκλησιάς,κλαύστε,κλαύστε κρεμασμένος ωσάν,ήτανε φονιάς......η κατάρα πού είχε αφήσει λίγο πρίν ν΄αδικηθή εις οποίον δεν πολεμήση και ημπορεί να πολεμή..".Ενώ ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης θα μεταφέρει .λίγα χρόνια μετά το μαρτύριο του Πατριάρχη,τα σκιρτήματα της ψυχής του Γένους και την πίστη του για τον μαρτυρικό Εθνάρχη.." ...Χτυπάτε πολεμάρχοι!Μη λησμονείτε το σχοινί , παιδιά του Πατριάρχη!".
ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΣΤ ΄, απαγχονίσθηκε στις 18 Απριλίου του 1821 στην Ανδριανούπολη όπου ζούσε εξόριστος.
ΕΥΓΕΝΙΟΣ Β ΄, ο διάδοχος του αγίου Γρηγορίου Ε ΄, "παρεδόθη εις την μανίαν του όχλου" και απέθανε απο τις κακώσεις στις 22 Ιουλίου 1822 .


Στους μάρτυρες Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως ταιριάζουν τα λόγια των "εγκωμίων" του Μεγάλου Σαββάτου..." ΄Ωσπερ πελεκάν,τετρωμένος την πλευράν σου Λόγε,σούς θανόντας παίδας εζώωσας,επιστάξας ζωτικούς αυτοίς κρουνούς ."

π.Τιμόθεος Ηλιάκης

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ Ο ΛΟΥΚΑΡΙΣ



Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΑΘΗΝΩΝ


ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε 










 Ο πρώτος Οικουμενικός Πατριάρχης μετά την Άλωση,Γεννάδιος 

Σχολάριος,είναι και ο πρώτος που παραιτείται λόγω 

διαφωνιών με την Οθωμανική Διοίκηση. 


Ιωάσαφ Ι΄ (1465-1466): Αφού τον ξύρισαν, εκθρονίστηκε με εντολή 

του Σουλτάνου. 



Ραφάηλ Ι ΄(1475-1476): Μη δυνάμενος να πληρώσει το 

επιβαλλόμενο φόρο (πεσκέσι) εκθρονίστηκε, φυλακίστηκε όπου και 

μετά ένα χρόνο απεβίωσε.


Ραφαήλ Β΄ (1603-1607): Με εντολή του Σουλτάνου Αχμέτ Ι΄ 

εκθρονίστηκε και εξορίσθηκε και θανατώθηκε κατά φρικτό τρόπο.



Κύριλλος Ι΄ ο Λούκαρις: Αρκετές φορές ανήλθε και κατήλθε του

 θρόνου με πρώτη άνοδο το 1612. Στις 20 Ιουνίου 1638 με εντολή του

 Σαντραζάμη Μπαϊράμ Πασά συνελήφθη και φυλακίσθηκε σε πύργο

 του Βοσπόρου. Στις 27 Ιουνίου παραδίδεται σε Γενιτσάρους και

 εκείνοι με ένα πλοιάριο τον πνίγουν στη θάλασσα.


Κύριλλος Β΄ ο Κονταρής (1633-1639): 

Λόγω των αντικανονικών του ενεργειών εκθρονίζεται και κατόπιν

 συλλαμβάνεται από τις Οθωμανικές Αρχές, φυλακίζεται και 

εξορίζεται στην Καρθαγένη. Ο εκεί Οθωμανός πασάς της Τύνιδος 

του επέβαλε να ασπασθεί το Ισλαμισμό αλλα ο Κύριλλος

 αντιστάθηκε και για τον λόγο αυτό απαγχονίζεται στις 24 Ιουνίου 

1640. Και μία εντυπωσιακή λεπτομέρεια κατά τον απαγχονισμό το

 σχοινί κόβεται δυο φορές και για το λόγο αυτό τον πνίγουν.



Παρθένιος Β΄ (1644-1646, 1648-1651): 

Με εντολή του Σουλτάνου Ιμπραχίμ εκθρονίστηκε και παραδόθηκε

 στους Γενιτσάρους για να τον πνίξουν. Το σκήνος του βρέθηκε στη 

γύρω περιοχή της νήσου Πλάτης των Πριγκηποννήσων, από 

Χριστιανούς οι οποίοι και το ενταφίασαν στο νησί της Χάλκης.



Παρθένιος ο Γ΄ (1656-1657): Με εντολή του Σουλτάνου μετά από 

φρικτά βασανιστήρια απαγχονίστηκε στην περιοχή Παρμακκαπή

 της Πόλης το Σάββατο του Λαζάρου και μετά από τρεις ημέρες 

ερρίφθη στη θάλασσα.


Γαβριήλ Β΄ (23/4-5/5-1657): Στον Πατριαρχικό Θρόνο παρέμεινε μόνο

 δώδεκα μέρες. Εκθρονίστηκε και τοποθετήθηκε στη Μητρόπολη

 Προύσης. 

Μετά από καταγγελία-συκοφαντία Εβραίων της περιοχής ότι 

βάπτισε ένα μουσουλμάνο Χριστιανό ενώ στην πραγματικότητα 

αυτός που βαπτίστηκε ήταν Εβραίος. Ως αποτέλεσμα, τον 

φυλάκισαν και στη συνέχεια τον απαγχόνισαν στις 3 Δεκεμβρίου 1659.


Μελέτιος Β΄ (1768-1769): Μετα την παραίτηση του συλλαμβάνεται

 μαζί με άλλους τριάντα προκρίτους,κληρικούς και λαϊκούς και 

φυλακίζεται βασανιζόμενος φρικτά.

Ενώ αθωώθηκε της κατηγορίας 

για συνεργασία κατά του Οθωμανικού κράτους εξορίσθηκε στη 

Μυτιλήνη. Εκεί υπέφερε περισσότερα από την Οθωμανική Διοίκηση 

εξαιτίας και του πυρπολισμού του Τσεσμέ από τους Ρώσους. 

Κατόπιν ζήτησε άδεια από τον Σουλτάνο να μεταβεί στην πατρίδα 

του την Τένεδο. Στη συνέχεια μετέβη και στην Κωνσταντινούπολη 

με άδεια μόνο για 61 ημέρες. Απεβίωσε στην Τένεδο το 1777 σε 

μεγάλη  φτώχεια.


Κύριλλος Στ΄ (1813-1818): Επειδή δεν κατέστη αρεστός στο 

Σουλτάνο Μαχμούτ εκθρονίστηκε και εξορίσθηκε στο Άγιον Όρος. 

Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αδριανούπολη. Οκτώ μέρες μετά τον 

απαγχονισμό του Γρηγορίου Ε΄, στις 18 Απριλίου 1821, ο Σουλτάνος

δίνει εντολή να κρεμαστεί και εκείνος στην πύλη του 

Μητροπολιτικού Μεγάρου. Μετά από τρεις μέρες ρίχτηκε στον 

ποταμό Έβρο, τα νερά του οποίου τον έβγαλαν στις ακτές του 

Διδυμοτείχου.


Ευγένιος Β΄ (1821-1822): Διάδοχος του απαγχονισθέντος Γρηγορίου 

Ε΄. Παραδόθηκε σε διαδηλωτές και σύρθηκε στους δρόμους από τα 

γένια και τα μαλλιά και πέθανε αργότερα από τις κακουχίες που 

υπέστη.




 

Παρουσιάζεται στην Αθήνα η νέα ΜΚΟ της Ι.Μονής του Θεοβαδίστου Όρους Σινά

Η πρώτη επίσημη παρουσίαση των δράσεων της νεοσύστατης Μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης «ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ» θα λάβει χώρα την Τετάρτη 22 ...